En dan is gebeurt er iets waar ik al bang voor was

Mijn Tens apparaat is van mijn broek gevallen in een bak water. HET drama waar ik al over heb gedroomd, van ben wakker geschrokken en dus mijn ergste nachtmerrie van de afgelopen tijd was. Nu denk ik had ik hem toch af moeten doen?

 

Maar dan komt weer de vraag, had ik dan met die bak water aan het werk gekund? Of had ik dan op de bank gezeten of in mijn bed gelegen omdat ik door de pijn weer niet anders kon?

De Tens zorgt er voor dat ik kan werken, mijn huishouden zelf kan doen, een sociaal leven heb en een beetje leuke dingen kan doen in mijn leven.

Als ik tijdens het gebruik van mijn Tens op de bank moet gaan zitten zoals de medewerker van de leverancier mij vertelde, wat blijft er dan nog van mijn leven over?

Mijn baas zal zeker niet blij zij als ik minimaal 4 keer per dag een half uur op een stoel ga zitten niet productief zijn. En dan denk ik dat niet blij erg zwak uitgedrukt is.

Mijn huishouden zal heel veel langer in beslag gaan nemen. Geloof me, de boel zou best eens wat meer vies kunnen blijven als het nu is.

De wasmachine staat op zolder, zonder mijn Tens regelmatig te gebruiken kom ik daar geen drie tot vier keer per dag om te wassen, op te vouwen en te drogen.

Boodschappen? Met de pijn die ik zonder frequent Tens gebruik heb kom ik niet in een winkel. Het zou betekenen weer thuis achter de ramen. Want geraniums heb ik niet. Weer aan de opiaten. Me “shit” voelen?

Of moet er eens gekeken worden naar het apparaatje. Het zou er voor moeten zorgen dat ik minder pijn heb. Kan functioneren in de maatschappij, werken, mijn huishouden zelf doen, mijn webwinkel bij houden (want ja een hobby is ook verplicht als je chronisch ziek bent of chronisch pijn hebt), en aan mijn lichaamsbeweging komen ( want ik ben meer dan mollig).

De broekriem clip van het apparaatje klem niet. Het is meer een haakje dat om je broek of in elk val stuk stof valt. Hij valt regelmatig van je broek. Maar ik probeer altijd een shirt oid aan te hebben waar hij dan in blijft hangen. Als ik hem niet aan heb staan gaat hij in mijn tas of op de tafel bijvoorbeeld. De uren in de dag zijn niet voldoende om elke keer een half uur rustig te gaan zitten en een “normaal” leven te leiden. Tijdens mijn werk vallen de pauzes vaak weg en kom ik dus “tenstijd” te kort om alles in mijn pauzes te draaien. Tijdens het autorijden mag je een Tens niet gebruiken en dat is naar en van werk dagen 2 uur per dag.

Het is mijn pijnstilling/demping die ik niet naar behoefte kan gebruiken op deze manier. Aan een koordje om mijn hals is geen optie. Het is te zwaar en dat geeft pijn in mijn nek. Het bungelt dan als een gek voor je lijf. En dat is ook niet handig. Er is geen andere mogelijkheid tot het legaal dragen van het apparaat.

Ik had dus de keus. Of weer aan de opiaten of €100 voor een nieuw apparaat. Ik heb voor de laatste zure oplossing gekozen. Natuurlijk moet ik voorzichtig zijn met mijn Tens. Maar ik heb hem om een leven te hebben. Niet om meer dan de halve dag van de uren die ik per dag kan functioneren op de bank te zitten.

 

Ik wil leven, genieten, werken net als ieder ander….

 

Liefs,

Karin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s