Wat de Tens voor mij doet.

Deel 2.

In het vorige blog lees je hoe ik een spuit met een verdovend goedje kreeg.

Heerlijk! Er zit een verdovend goedje in die spuit. Dat was zo fijn… Helaas na een uurtje of twee de pijn weer terug. Na twee weken weer een spuit. Het verdoofde gevoel hield langer aan maar kwam terug en er trad verder geen verbetering op. Inmiddels had ook de Lyrica bewezen mijn pijn niet te onderdrukken. Wel werd ik helemaal raar in mijn hoofd van dat spul en doodsbang. Ik kon mijn huis niet terug vinden terwijl ik achteraf gewoon op de hoek van de straat was.

Met oude plakkers en de kabels beplakt met lagen tape, omdat die natuurlijk in het gebruik een keer stuk gaan, weer met mijn TENS aan de knutsel was voor mij de enige oplossing.
Je raad het al TENS werkte nog het beste maar een keer zijn die kabels en het apparaat echt af. Ik kreeg geen nieuwe van de verzekeraar. Ik had te lang geen apparaat en benodigd heden aangevraagd. Eigenlijk was ik dus te zuinig geweest op mijn Tens die ik in bruikleen had. Ok, ik koop er zelf een dacht ik probleem op gelost. Zo gezegd zo gedaan. Helaas werkte deze bij mij niet zo goed als die van de fysiotherapeut. Na veel gesoebat omdat men bij de verzekeraar ook niet wist hoe ik een TENS terug zou krijgen op hun verzoek weer een pijnpoli traject op gestart.

Weer die molen in. Wat was ik er klaar mee… Weer bang om te horen dat het tussen mijn oren zit. Maar nee, Het was gelijk duidelijk. Het zit niet tussen je oren…. Het is een zenuw die je al die jaren voor de gek heeft gehouden. Na het bekijken van het litteken en het ongeloof van deze arts met de vraag: waar zat dat kind van jou in je zij of zo? Tuurlijk was dat een rare opmerking maar wat een lieve arts. Ze gaf me gelijk dat het op zijn mist raar was dat de snede daar was gemaakt. Dat er nooit uitleg was gekomen waarom en dit ook niet was gedocumenteerd. Helaas loopt de aangedane zenuw in het deel van mijn litteken wat er voor mijn gevoel dus ook niet had hoeven zitten. Wat het wel extra zuur maakt. Maar hé, ik kreeg een leen TENS mee. Deze arts was er van overtuigd dat dit mij verlichting kon geven. Na een week heeft ze nieuwe aanvraag bij de verzekering gedaan en binnen een paar dagen had ik mijn “bruikleen” TENS binnen. Als een kind zo blij verliet ik het ziekenhuis. Al zullen jullie nu denken, mens hoe kun je daar blij mee zijn. Het lost niets op.

Klopt, het lost de zenuw beschadiging niet op. Andere opties zijn natuurlijk besproken en geprobeerd maar hebben geen oplossing geboden. Een operatie? Zenuw door snijden? Allemaal besproken met in mijn geval een kleine kans op een resultaat dat voor mij handig en fijn zal zijn.
Dus blijft mijn TENS voorlopig mijn beste vriendinnetje.
Hoe werkt het? Ik ben geen arts. Hoe het precies werkt is mij uitgelegd en kun je ook vinden op internet bijvoorbeeld hier.
Het “kastje” TENS apparaat verbind ik met een snoertje aan de electroden (plakkers) die ik rond het litteken plaats. Goede plaats door veel proberen uit gevonden. Deze Tens geeft nu kleine stroomstootjes door en hiermee leid hij de zenuw een beetje om de tuin. Je lichaam maakt hier door natuurlijke endorfine aan die de pijn helpen verzachten. Wat je voelt zijn kleine kloppende trillingen. Er zijn verschillende programma’s dus kan dat een beetje verschillen. Het is in mijn geval niet zo dat de pijn weg is. Ik heb mindere en betere dagen. Maar elke dag is het te doen. Meer of minder TENS sessies bepalen mijn dagen. Maar er is dus altijd dat “kastje”. Ik verstop het onder mijn kleding voor zover dat kan. Je ziet het altijd. Het is er altijd. Tuurlijk kan het even afgekoppeld. En hoeft het niet 16 uur per dag aan je broek te hangen. Maar met 6 sessies van een half uur? Tel uit je winst.

Is het een probleem? Nee zeker niet. Maar is het altijd leuk? Nee, ook dat niet. Is het fijn dat dit systeem bestaat? Ja, heel erg fijn….. Zo heb ik voor een deel mijn leven terug en kan ik weer zonder veel pijnmedicatie mijn werk en dingen doen in mijn vrije tijd.

Het klopt dat er meer is met mijn lichaam wat een uitdaging met zich meebrengt. Met veel dingen kun je leren leven en omgaan. Maar leven met pijn is afmattend en maakt dat alles zinloos lijkt…..
Wel is het mij duidelijk geworden dat een onzichtbare pijn iets met zich mee brengt. Het ongeloof van medici en mensen om je heen. Het maakt dat je een machteloos gevoel krijgt. Je dingen gaat doen die je lijf niet aankan. Je op een gegeven moment zelf gaat geloven dat het tussen je oren zit. Je medicatie gaat gebruiken die je niet nodig hebt.

Buien van boosheid op alles en nog wat. Puur uit machteloosheid en onbegrip van de wereld om je heen.
Nu steeds met kleine stapjes voor uit. Een deel van mijn leven voor mijn gevoel kwijt. Dingen die ik graag wilde maar niet kon en kan. Mijn lichaam zal altijd leven met een uitdaging blijven. Dat is niet erg. Maar ik hoop dat er een dag komt dat er geen mensen hoeven te zijn die niet worden gelooft en afgescheept met het zit tussen je oren. Dat heeft mij achteraf nog het meeste pijn gedaan. De artsen die zeiden ik geloof je maar kan niets voor je doen, zijn voor mij een zegen geweest. Waar voor nog bedankt…..

Met vrolijke en liefdevolle groetjes van mij…

Deze blog word op geen enkele manier gesponsord. Deze TENS is mij vertrek door de verzekeraar en geen keuze van mij wat betreft merk en uitvoering. Ook kunnen er rechten aan worden ontleend.

Een gedachte over “Wat de Tens voor mij doet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s